De verenigde oppositiepartijen zijn erin geslaagd om de stemming over de invoering van een belasting op ongeadresseerd drukwerk te verdagen.
Tijdens de debatten over de meerjarenplanning stemde de gemeenteraad tal van belastingreglementen. Een van de voorstellen van de meerderheid was een belasting van ongeadresseerd drukwerk.
‘Treestaks’
“We willen de veelverspreiding van reclame of publiciteit ontmoedigen”, verdedigde schepen van Financiën Koen Van Ootegem het voorstel. Ze hebben niet alleen een negatieve impact op het grondstoffenverbruik maar ook op de inzameling van afval in de gemeente.”
Van Ootegem becijferde dat de minimale heffing voor het verspreiden van dergelijk drukwerk 75 euro zou gaan bedragen. Een cijfer dat in het verkeerde keelgat schoot bij de oppositie. Stijn Van Hamme (Vlaams Belang) noemde de taks smalend de ‘Treestaks’, verwijzend naar de burgemeester en wees erop dat de lokale handelaar direct geviseerd wordt.
“Jonge starters worden afgeschrikt door deze taks”, zei hij. “Een slager of een bakker die een folder wil bedelen tijdens de feestdagen heeft minstens 75 euro aan zijn broek. Waarom is hier geen advies van onze economische raad gevraagd?”
Pestmaatregel
Vooruit sloot zich bij monde van Lieselotte Van Hoecke aan bij de opmerkingen van Van Hamme. Zij noemde het een pestmaatregel. Birgit De Bock (Meer dan Groen) en onafhankelijk raadslid Els Pieters ging mee in deze redenering.
Na overleg binnen de meerderheid werd beslist het agendapunt te verdagen. Sabina De Craecker, voorzitter van de adviesraad lokale economie Assenede toonde zich opgetogen.
Achterhaald
De taks op ongeadresseerd drukwerk wordt nog in veel gemeenten toegepast. Op elke folder die in de brievenbus wordt gedropt is een taks aan de gemeente verschuldigd door de verantwoordelijke achter de folder. In het Meetjesland wordt deze belasting alleen in de gemeente Zelzate toegepast, één van de redenen waarom de ‘plastiekpak’ met folders daar niet meer bedeeld wordt. Recent zwichtte ook het Reclameblad van Zelzate onder deze maatregel en stopte de uitgave.
Deze gemeentetaks komt telkens ook boemeranggewijs op de kop van eigen middenstanders terecht. De taks wordt immers door de gemeente gefactureerd aan de plaatselijke folder-uitgever die dit in zijn verkoopprijzen doorrekent. Zo deed ook het Reclameblad van Zelzate dit jarenlang via een extra ‘gemeente takstoeslag’ op de facturen aan zijn adverteerders.
De taks is inmiddels ook volop achterhaald door de feiten.
Destijds, toen er nog een wildgroei van folders in de bussen bestond, probeerden gemeenten het aantal folders en reclamebladen om ecologische redenen (papierverspilling) te reduceren met een taks. Dagbladen die vroeg in de morgen in de bus van abonnees werden gedropt ontsnapten er al aan. En hopeloze discussies ontstonden tussen de gemeente en de folderverspreiders over het juiste getal stickers met ‘geen ongeadresseerd drukwerk’ als eindreductie op de factuur.
Vandaag zijn er bijna geen middenstanders meer (leegstand) en reclamebladen zijn zo goed als overal verdwenen. Bovendien bestond het nog dat gemeenten de ophaling door jeugdbewegingen (papierslag) verboden, het zélf inzamelden en de verkoop ervan (aan papierfabrieken) in eigen (gemeente)zak staken. Opbrengst tweemaal: eerst een gemeentebelasting op de verspreiding, daarna verkoop via eigen ophaling. En foldertjes bij de verkiezingen bleven uiteraard altijd taksvrij….
(PDB)
