• Maldegem
24/09/2013

Omdat Chiro ‘Vannoes’ uit Kleit dit jaar haar 50 jarig bestaan viert, wilden vier oud-leiders (genoemd ‘Van-R’)wel eens iets speciaals organiseren.Tien jaar geleden werd hiervoor een “Wedden Dat…?"-avond ingericht, toen volop een tv-rage.Het bleek echter niet eenvoudig om terug toffe, niet al te dure, spectaculaire, geanimeerde en veilige uitdagingen te vinden om sporthal “de Berken” opnieuw te vullen. Er werd bovendien eerder naar een echte ‘spetter’ gezocht. Die kwam er onverwacht door een uitzending van "Man bijt hond", die in retro-stijl het Guinness Worldrecord opviste van Paul De Droog in 2011, met zijn “hoogste pannenkoekentoren (77 cm)” . YES, dat kunnen we ook, dachten de vier. Na lange weken wachten op papieren van Guinness voor het officiële "go" en de  voorwaarden, volgden de eerste tests waarop al snel het besef volgde waarom dit vooral een wereldrecord was geweest…Bijna alle pogingen strandden op het .…. ‘stapelen’ tot een hoge toren. Ondertussen werden wel honderden pannenkoeken met diverse degen en diktes gebakken en die smaakten wel, maar het besef dat er meer vaardigheid nodig was dan het opeten alleen, groeide alsmaar. VoorbereidingenDe toren van Pisa kwam eraan te pas maar bleek geen bondgenoot. Toch gaven de mannen niet op, testten verder met andere samenstellingen, baktijden, proeven, stapelen, enz... en strandden uiteindelijk in de voorbereidingen op een ontgoochelende hoogte van (slechts) 62 cm.  Bijlange niet hoog genoeg dus. Na opnieuw lang experimenteren werd voor een soort pistolet-bloem gekozen die zorgde voor een stugge deeg. Daarmee kreeg men de  pannenkoeken ongeveer 5 mm dik, hoewel Guinness een maximum dikte van 1 cm toeliet, maar zover kwam men nooit alhoewel dan dubbel zoveel pannenkoeken moesten gebakken en gestapeld worden.  De ultieme poging zou uiteindelijk op 9 maart 2013 plaatsvinden met terug een  "Wedden dat”-avond. Alle kennis opgedaan in de lange voorbereidingen zou die avond aangewend worden om te slagen. Meester-banketbakker Michel, deurwaarder P.Van Nieuwenhuize (oud-Maldegemnaar met kabinet in Veurne) en stapelaar Marc waren ondertussen ter plaatse. De deelnemers waren aangeraden om minstens 10 uur slaap te vatten om het ‘beven’ bij het stapelen te vermijden. Joeri en Kurt troffen de laatste voorbereidingen. De tafel werd minstens 3 keer waterpas gezet en herzet, slechte pannenkoeken werden opgegeten, ingrediënten genoeg voor een gans leger werden aangevoerd, de koe vers gemolken, de gasfles gevuld ...en toeschouwers aangeraden om vooral muizige stilte te bewaren.Het werd een avondvullend programma met meer dan 650 verwachtingsvolle sympathisanten, oud-leden, ouders, grootouders en huidige scoutsleden in een overvolle sportzaal. De bak alleen zou 2.5 uur vergen, dus werd inmiddels een spetterend programma met allerlei uitdagingen en weddenschappen afgewerkt. Het hoogtepunt zou met de wereldrecordpoging de avond afsluiten. Het was inmiddels 23.30 u geworden. De initiatiefnemers stonden vooraan op een podium in volle licht.Strenge voorwaardenGuinness had  strenge voorwaarden voor een geldige recordpoging opgelegd. Zo moesten de pannenkoeken ‘eetbaar’ zijn en elk een diameter hebben tussen 12 en 25 cm. De aanwezigheid van een deurwaarder die foto’s nam was verplicht. Af en toe proefde hij ook eens. De grootste voorwaarde bleef echter de hoogte ! Om dit op te meten werden vooraf allerlei hulpmiddelen uitgetest (zie foto). Tenslotte moest het geheel gefilmd worden en naar Londen verstuurd, waarna het maanden wachten zou worden op de officiële bevestiging.De avond zelf werden uiteindelijk 213 - ongeveer allemaal gelijke - pannenkoeken met veel geduld en voorzichtigheid rond middernacht één voor één tot 82 cm hoogte gestapeld zonder vallen. Tot de stapelmeester van dienst zijn taak stopte, want bij een wankele toren nog enkele exemplaren er snel weer afhalen was niet toegelaten. Nog even de adem inhouden en…..het record was binnen ! Een verlossend lang applaus was hun beloning. Nog dezelfde avond werd de vorige recordhouder opgebeld om het nieuws te melden. Een sportieve Paul De Droog wenste het team proficiat en kondigde onmiddellijk een nieuwe poging aan om het record terug in zijn bezit te krijgen. Hierna werden de circa 40 kg pannenkoeken heropgewarmd en door de aanwezigen als proef op de eetbaarheid smakelijk verorberd.AfsluiterInmiddels kwam plagende commentaar los.  Opmerkingen als ‘dat kunnen we ook’, of ‘mijn moeder stapelt ze ieder jaar met de kermis zo hoog’ of ‘ zo hoog als mijn keukentafel, is ’t al?”, waren niet uit de lucht. Andere lachende commentaar: ‘ er zit een pitta-stok aan de binnenkant zeker?, of ‘ge hebt ze aan elkaar geplakt’ waren broederlijk goed bedoeld. Men moet onder schoutsbroeders al eens tegen een plaagstoot kunnen, niet? De vier helden werden trouwens nadien uitgebreid in de bloemetjes gezet en alom geprezen.De kers op de taart voor de 50ste verjaardag werd aldus uiteindelijk een smakelijke ‘toren’. En dergelijke stunt zal binnen opnieuw 10 jaar niet zo eenvoudig te overtreffen zijn. De huidige wereldrecordhouders met hun "tallest stack of pancakes" beloven om zeker te komen supporteren.Leuke afsluiter: de recordpoging had plaats in maart maar het officiële certificaat uit Londen kwam pas onlangs toe. Speciaal voor een foto in Taptoe werd gans de bedoening verleden week nog eens overgedaan. En de pannenkoeken? Lekker, ech lekker !Contact: Joeri Vandenbussche [mailto:jvdbus@gmail.com]: 0478/37 52 90Piet De Baets