• Kaprijke
03/06/2013

Respectievelijk levenslang en 25 jaar cel voor Bulgaars duoTonislav Tonkov verdwijnt levenslang achter de tralies als opdrachtgever voor de moord op Bernard Verstraete. Huurmoordenaar Ivanov kwam er vanaf met 25 jaar cel. Ondanks de enorme bewijslast, bleef Tonkov halsstarrig ontkennen dat hij ook maar iets met de moord op Verstraete te maken had. Het was dan ook uitkijken hoe de advocaten van Tonkov, Mounir Souidi en Frédéric Thiebaut, hun cliënt van onder de immense bewijslast zouden tillen. Uiteindelijk blijft het bij veronderstellingen en denkpistes, gekruid met losse eindje uit het dossier. Of zoals meester Van Hende, advocaat van de familie van Bernard aanstipte: ‘Men probeert hier een andere mogelijkheid binnen te doen sluipen.’Volgens Souidi en Thiebaut viel het niet uit te sluiten dat Bernard Verstraete ook met andere mensen dan Tonkov nog handel dreef, handel in drugs zowaar. Zo werd verwezen naar een telefoongesprek van Verstraete in het Frans, terwijl Tonkov geen Frans spreekt. Bovendien werd het gesprek ook niet teruggevonden bij telefoniegegevens van de twee gsm’s van Bernard. ‘Een derde gsm valt dus niet uit te sluiten! Maar de helft van het dossier is gebaseerd op telefoniegegevens, dus is het dossier niet volledig!’ En Souidi probeerde nog meer twijfel te zaaien. ‘Alles wat Ivanov zegt wordt als de grote waarheid beschouwd met de grote ‘W’.Ivanov is de kapstok met de waarheid waar men alle puzzelstukken aan ophangt die in het kraam passen.’Wat geen twijfel leed, is dat Ivanov de moord pleegde. In zijn laatste woorden tot de jury probeerde Tonkov met een laatste kattensprong zijn vel te redden. Hij vertelde dat Ivanov hem zelf had bedreigd. Toen hij na de moord en onder het bloed terug in Eeklo aankwam, zou hij Tonkov hebben verplicht zijn kleren te verbranden. ‘Als dat iemand die onder het bloed tegen je zegt, vrees je ook voor zijn eigen leven en dat van mijn kinderen.’ De reden ook volgens Tonkov om jarenlang te liegen wie achter de moord schuil ging, uit schrik dat hem iets zou overkomen. De jury trapte niet in de val en na een nachtelijk beraad werden beiden schuldig verklaard aan moord. Tonkov kreeg, mede door zijn onmogelijke houding tijdens het proces en het gebrek aan schuldinzicht en spijt, levenslang. Ivanov, die wel getuigde van spijt tegenover de familie Verstraete, gaat voor 25 jaar de cel in.Maar bij zijn laatste woorden wentelde zich Tonkov opnieuw in zijn rol als slachtoffer, want als hij voor lange tijd naar de gevangenis zou worden gestuurd, zou hij de ontwikkeling van zijn kinderen missen. Minutenlang argumenteerde hij hoe zijn kinderen hun vader zouden missen en hoe duur het was hen vanuit de gevangenis te bellen. Het werd de familie van Bernard teveel en een voor een verlieten ze de zaal.Na het aanhoren van zijn straf werd Tonkov iets voor vier uur weggeleid naar de gevangenis. Of zoals meester Filip Van Hende het in zijn pleidooi verwoorde: ‘Alle ellende is begonnen toen Tonkov café ’t Cipierken overnam. Het wordt tijd dat de cipiers nu Tonkov overnemen.’ (OW)