• Nederland

In 2016 verschijnt in Nederland het misdaadboek “Judas” dat niet alleen onmiddellijk tot een wereldwijde bestseller uitgroeit (16 herdrukken in 3 jaar tijd en vertaald in 12 landen), maar sindsdien heel Nederland al jaren in een ongelofelijke spanning houdt, omdat gevreesd wordt voor de wellicht onvermijdelijke executie van de schrijfster als gevolg van haar boek.
Omdat om een of andere reden deze verbijsterende story in België onder de radar blijft, wil Taptoe haar lezers een kijkje achter de schermen geven.

Verraad

In ‘Judas’ schetst Astrid Holleeder (55) een onthutsend familieportret van een gezin dat sinds 1983 - het jaar van de Heineken-ontvoering - alleen nog maar een achternaam heeft: Holleeder.
Astrid en zus Sonja Holleeder besluiten in 2013 te doen wat niemand voor mogelijk hield: ze verraden hun broer Willem (65), het brein achter de ophefmakende ontvoering van bierbrouwer Alfred Heineken en diens chauffeur.
De zussen en schoonzus leggen zeer belastende verklaringen tegen hem af. De dag dat het nieuws op 24 maart 2015 naar buiten komt - 'Vrouwen vloeren Holleeder' - worden in een uitzending van RTL Late Night een aantal schokkende geluidsfragmenten uitgezonden. Het luidt de val van de onaantastbare Willem Holleeder in.
Door zich als zijn vertrouwelinge op te stellen kon Astrid (zij is zelf strafrecht advocate) dicht in de nabijheid van haar broer verkeren, en hun gesprekken in het geheim opnemen, met maar één doel: hem levenslange opsluiting geven.
Wat weinigen wisten, is dat Willem Holleeder zijn hele familie dertig jaar lang terroriseerde, afperste en bedreigde, precies als zijn alcoholverslaafde vader destijds, werknemer bij Heineken. Kinderen, vrouwen, aangetrouwde familie, tot moeder Stien toe, niemand ontkwam aan zijn despotische gedrag met levensbedreigingen.

Knuffelcrimineel

Langzamerhand wordt het voor de familie duidelijk dat Willem Holleeder de hand heeft gehad in een aantal gepleegde moorden, waaronder de liquidatie van zijn eigen schoonbroer (man van zijn zus), bedreiging van misdaadjournalisten en afpersingen in het misdaadmilieu. De buitenwereld, laat staan de politie en publieke opinie kan dat allemaal moeilijk geloven. Willem was in Nederland na zijn vrijlating in 2012 immers uitgegroeid tot ’s lands bekendste (knuffel)crimineel en kwam voortdurend in de pers, zij het als een intussen perfect gespeeld bekeerling en vermomd crimineel.
In heel het boek, dat met de meeste geheimzinnigheid tot stand kwam, wordt de angst van de schrijfster geëtaleerd, die vreest dat haar criminele broer, zelfs vanuit de gevangenis, uit wraak opdracht zal geven tot haar uitschakeling. Iets dat tot op heden nog steeds door heel Nederland gevreesd wordt…
Mede door haar boek kreeg Willem Holleeder in de rechtbank van Amsterdam te horen dat hij levenslang krijgt, zoals het OM had geëist, en hij wordt opnieuw opgesloten. Hij werd ervan verdacht opdracht te hebben gegeven voor vijf moorden tussen 2002 en 2006.

Angst

Hij deinst er niet voor terug zelfs zijn zus Sonja te bedreigen met de dood. Uit deze situatie zien Sonja en Astrid uiteindelijk maar een oplossing en besluiten na veel aarzelingen contact op te nemen met de recherche en verklaringen af te leggen tegen Willem Holleeder. Het is Sandra die in het geheim opnamen maakt van haar gesprekken met Willem Holleeder. Ze weten dat een en ander inhoudt dat Willem Holleeder uiteindelijk levenslang zal krijgen. Maar uit het hele boek komt zeer sterk naar voren dat de beide zussen eigenlijk ook levenslang hebben. Steeds opnieuw worden ze geconfronteerd met de angst om zelf geliquideerd te worden. Willem Holleeder slaagt er zelfs in om in de extra beveiligde gevangenis van Vught opdracht tot hun liquidatie te geven. Nu Willem Holleeder, zoals het zich laat aanzien, voorgoed in de gevangenis zal moeten blijven wens je zijn zussen toe dat zij hun leven zullen kunnen leiden zonder steeds in angst voor hem te moeten leven.
Astrid leeft lange tijd ondergedoken en foto’s van haar zijn nauwelijks te vinden. Financieel hebben haar boeken haar inmiddels onvermoed miljonair gemaakt. Er is een Amerikaanse tv-serie in de maak, de filmrechten zijn verkocht aan de filmmaatschappij van Steven Spielberg én een Nederlandse theatertour staat op punt.

Ontvoering van Heineken

Willem Holleeder werd op 29 mei 1958 geboren in de bekende Amsterdamse volksbuurt de Jordaan. Zijn vader, Wim, was profwielrenner en werd daarna privé-chauffeur van Nederlands bekendste brouwer, Freddy Heineken. Vader dronk meer dan goed was en sloeg zijn gezin. Hij zou eerst ontslagen worden door Heineken, verlaten door zijn vrouw en kinderen en finaal in 1990 zelfmoord plegen. De jonge Willem, bijgenaamd ‘De Neus’ wegens zijn indrukwekkend reukorgaan, belandde al jong in een criminele bende, die krakers afklopte en gewapende overvallen pleegde. Hij deed dat samen met zijn latere schoonbroer, Cor van Hout die met zijn zus Sonja zou trouwen.
In november 1983 besloten ze hoger te mikken: ze ontvoerden de Nederlandse biermagnaat Freddy Heineken en de chauffeur die zijn vader ondertussen verving, Ab Doderer, jawel, Heiniken, de vroegere werkgever van zijn (ontslagen) vader en diens opvolger. Ze kregen 35 miljoen gulden (toen 17,5 miljoen euro) aan losgeld. Twintig miljoen werd begraven in een bos, de rest verdeeld onder de vijf bendeleden. Heineken en zijn chauffeur zaten gevangen van 9 tot 30 november in een verbouwde loods in Nederland. Holleeder en zijn schoonbroer vluchtten naar Frankrijk, waar ze in 1984 werden gearresteerd. Maar hun uitlevering had heel wat voeten in de aarde en het duurde tot oktober 1986 vooraleer ze weer in Nederland waren. Holleeder kreeg elf jaar cel voor de ontvoering. Een groot deel van zijn deel van het losgeld werd nooit teruggevonden. Een later vermoorde baruitbater beweerde zelfs dat de bende van Holleeder eigenlijk van plan was om Prins Bernhard, de echtgenoot van de voormalige Nederlandse koningin Juliana (de grootmoeder van de huidige koning Willem Alexander) te ontvoeren.
Nadat hij zijn straf voor de ontvoering had uitgezeten, vocht Holleeder zich een weg naar de top van de criminele wereld in Nederland: hij specialiseerde zich in afpersing, prostitutie en het witwassen van crimineel geld. Zijn schoonbroer Cor werd in 2003 vermoord en de zakenman Willem Endstra, die samenwerkte met Holleeder, bekende in het diepste geheim aan de politie dat ‘De Neus’ verantwoordelijk was voor 25 moorden, onder andere die op zijn schoonbroer.
In 2007 moest Holleeder voor de rechter verschijnen wegens afpersing. Tijdens het proces getuigde een advocaat, Bram Zeegers, dat Holleeder zijn zakenpartner Endstra voor miljoenen had afgeperst. Een week later werd Zeegers … dood teruggevonden: ogenschijnlijk een overdosis. Holleeder kreeg nog eens negen jaar cel, maar kwam in 2012 al weer vrij. Hij kreeg ook zes maanden lang een wekelijkse column in het bekende Nederlandse tijdschrift ‘Nieuwe Revu’. In mei 2013 vloog Holleeder weer achter de tralies voor…. afpersing, van onder andere de ex-president van de Hells Angels Holland. In juni 2013 kwam hij vrij, maar in mei 2015 verdween hij voorgoed achter de tralies. Zijn zus Astrid, die toen al vreesde het zoveelste slachtoffer van haar broer te worden, stapte zelf naar de politie en stelde voor een handje te helpen met de vervolging van haar broer…

Geheime bandopnames

Astrid Holleeder is zo’n tien jaar jonger dan haar oudste broer, Willem. Ze deelde al op jonge leeftijd in de brokken die haar oudste broer aanrichtte. Na de ontvoering van Freddy Heineken werd ze samen met de rest van de familie - ze was toen pas 18 - ook gearresteerd, opgesloten en ondervraagd in verband met hun mogelijke betrokkenheid (die er niet was). Na haar middelbare studies ging ze (mede door die ervaring) rechten studeren in Amsterdam, maar de naam Holleeder bleek een te groot stigma om te dragen. Ze vervolgde haar studies in Cambridge (Engeland), waar ze finaal in 1995 afstudeerde. Maar ook toen al bleek de familienaam Holleeder een vergiftigd kruis om dragen. Het openbaar ministerie werkte haar tegen en geen enkele advocaat wilde haar als stagiaire een stageplaats geven. Tot haar broer regelde dat zijn eigen advocaat, Bram Moszkowicz, haar wel onder zijn vleugels nam. Ze gooide zich op het strafrecht en merkte al snel dat de naam Holleeder in criminele milieus wél deuren opende. Ze was ook een luisterend oor voor haar broer, die haar dag en nacht om de haverklap belde, telkens als hijzelf het even niet meer zag zitten of ergens hulp bij nodig had. Maar omdat hij haar ook fysiek mishandelde en bedreigde, besliste ze hun gesprekken die ze hadden in de gevangenis, waarbij ‘De Neus’ vertrouwelijk heel wat misdrijven bekende, op band op te nemen. Het was met die informatie dat ze naar de politie stapte.

Onderduiken

Samen met haar zus Sonja, de weduwe van de vermoorde Cor van Hout en Sandra, de weduwe van een andere, voormalige compagnon, beschuldigden ze in maart 2015 Willem van zeven moorden. In november 2015 herhaalde ze die belastende verklaringen ook nog eens in de rechtbank. Van dan af zou haar leven nooit meer hetzelfde zijn. Ze moest met hulp van de Nederlandse justitie lang onderduiken op een geheim adres.
In april 2016 werd Holleeder, hoewel al in de cel, opnieuw aangehouden, nadat hij twee leden van de Curaçao No Limit Soldiers had gevraagd zijn zussen Astrid en Sonja en de bekende Nederlandse onderzoeksjournalist Peter R. De Vries om te brengen.
In november 2016 bracht Astrid het boek ‘Judas’ uit, het resultaat van enkele jaren (heimelijk) werk. Ze beschrijft er haar eigen jeugd in, en haar relatie met Willem. Maar het boek gaat vooral over haar redenen om tegen haar broer te getuigen en hoe zij bewijzen verzamelde. Uit veiligheidsoverwegingen werd het boek in het buitenland gedrukt en zonder titel of auteur aangeboden aan de boekhandels. In oktober vorig jaar stapten de zussen Holleeder weer naar de politie om aangifte te doen. Een onbekende chauffeur zou in de zomer van 2020 in de omgeving van Amsterdam een pistool gericht hebben op zus Sonja. De vrouw ontkwam door er snel met haar wagen vandoor te gaan. En Astrid werd naar eigen zeggen bedreigd toen ze op een geheime locatie haar moeder bezocht. Ze werd er opgewacht door een onbekende man, die een poging leek te gaan ondernemen om haar te liquideren. Ook zij kon ontkomen...

“Ik houd wel van hem”

In een interview uit 2018 in het weekblad Humo ging ze nader in hoe het ‘verraad’ haar leven definitief veranderde.
“Ik kom ook weleens buiten en doe ook soms zelf boodschappen, maar nooit zonder het gevoel te hebben dat ik elk moment kan worden neergeknald. Iets wat zeker zal gebeuren, alleen weet niemand wanneer”, vertelde ze. Haar beroep als advocate kan ze niet meer uitoefenen en haar familie ziet ze nog amper. “Ik ben liever binnen en niet bang, dan buiten en voortdurend vol angst. Bang zijn vreet energie. Ik heb er niets aan ergens wat te gaan drinken en dan voortdurend om me heen te moeten kijken. Ik heb geaccepteerd dat ik mijn leven anders moet invullen…
“Ik blijf me schuldig voelen tegenover hem, terwijl ik eigenlijk boos moet zijn omdat ik zeker weet dat hij mij vanuit de gevangenis al minstens één keer heeft proberen te laten doden…..Dat ik fysiek van mijn dochter, mijn kleinkinderen, mijn familie en mijn vrienden ben afgesneden, dat doet pijn. En het komt bovenop het drukkende gevoel dat ik meedraag, omdat ik mijn broer heb verraden. Dat is ook een zware emotie. Eerlijk is eerlijk: mijn gevangenis is toch een minder heftige dan de zijne. Ik kan wel een koffietje en een roomsoes bestellen, en hij niet”.
“Maar hij blijft ook mijn broer. Als familie is het onvermijdelijk dat je van elkaar houdt. ‘Houden van’ doe je niet per se van iemand die je leuk vindt. ‘Houden van‘ doe je nu vooral, omdat je nu eenmaal een leven lang met elkaar opgescheept zit. Ik vind veel mensen van wie ik houd ook best vervelend. Voor Willem geldt dat in extreme mate. Maar ik houd wel van hem. Ik kan niet anders…. Het is een onmogelijke spagaat. Ik wil hem dood, want dan ben ik ook vrij. En anders maar die straf. Maar ik geniet er niet van. Als Willem bij de zitting mijn naam zegt, ga ik dood vanbinnen. Echt dood. Voor mijn part krijgt hij een paleis tot zijn beschikking, als dat paleis maar buiten de wereld staat waarin wij leven. Tegelijk weet ik zeker dat Sonja, Sandra en ik uiteindelijk worden omgelegd door zijn toedoen. Dit verhaal loopt niet goed af”.

“Gewoon flauwekul”

Willem Holleeder zit momenteel in een zwaar bewaakte gevangenis zijn levenslange celstraf uit. Het beroep dat hij daartegen aantekende, zal pas eind dit jaar zijn behandeld. Maar over de beweringen van zijn zussen dat hij hen al probeerde te laten vermoorden is hij duidelijk. “Gewoon flauwekul. Het is weer een ordinaire strategie om dat boek te verkopen…. Het blijft maar doorgaan. We hebben hier te maken met de strafrechtadvocaat Astrid die het strafrecht misbruikt om geld te verdienen… Ze weet dondersgoed dat de politie niks kan doen met zijn wazige foto en ze weet dat de politie niks kan met zo’n verhaal over een bedreiging met een vuurwapen vanuit een rijdende auto. Het zijn verzinsels. Gewoon flauwekul….Dit gaat alleen om geld, niets meer en niets minder”.
Iedereen kijkt angstig uit naar een (ongetwijfeld) vervolg op dit alles…

Piet De Baets