• Lievegem

Het verhaal dat volgt is niet in dagbladen verschenen. Het is ons verteld door een bevriend koppel dat anoniem wil blijven, maar de ongelooflijke feiten die ze beleefden voor de lezers van Taptoe niet wilden onthouden. Men zal hun spannende verhaal met stijgende verbazing volgen.
Zoektocht
Het echtpaar (55), we noemen ze X en Y, zijn fanatieke antiekliefhebbers en hebben geen kinderen. Hij is bedrijfsleider, zij juriste. Ze wonen in, wat we zouden noemen, een klein kasteeltje, midden een groot park.
Al jaren volgen zij de internationale antiekmarkt bij grote veilinghuizen. Christie’ s en Sothebys zijn voor hen geen onbekenden. Nadat ze hun woonst met de mooiste Franse meubelen hebben uitgerust, interesseren ze zich nu vooral voor beelden en schilderijen van topniveau. Korte reisjes naar tentoonstellingen en bezoek aan veilingen in Parijs, Monaco en Londen betekenen voor hen terzelfdertijd hobby, toeristische ontspanning en volgehouden zoektocht naar een ultieme vondst.

Veilingzaal
Een drietal jaar geleden, Corona was nog ver weg, beslisten ze een weekendje door te brengen in Parijs en het aangename te koppelen aan een bezoek aan Christie’s waar op dat moment een voorname schilderijenveiling doorging met beroemde meesters als Monet, Dali en Picasso. Niet zozeer met de intentie om iets te kopen, maar het bezichtigen van de uitgestalde meesterwerken en de ambiance in een veilingzaal op zich, vinden ze een intellectuele ontspanning.
Met de TGV in Paris Nord beland, nemen ze een taxi voor het station en laten zich naar de veilingzaal voeren. Onderweg keuvelen ze wat met een sympathieke jonge taxichauffeur, die bij het horen van de eindbestemming bij Christie’s vraagt of het koppel misschien geïnteresseerd is in een Frans topschilderij uit een erfenis, die een vriend van hem van de hand doet. Bij de afrekening bij aankomst vraagt hij nog vlug aan X of zijn vriend hem misschien later eens mag bellen? X geeft hem het telefoonnummer van zijn kantoor in (het latere) Lievegem en volgt zijn vrouw Y die nog kort informeert waarom de afrekening plots zo lang duurde en of er misschien een probleem was? X sust zijn vrouw en legt het kort onschuldig oponthoud uit.
Het Parijse weekendje verloopt verder en het aanbod van de taxichauffeur wordt vergeten.

Telefoontje
Een paar maanden nadien komt een escorte van vijf politieagenten in burger onaangekondigd het bureel van X binnen en vragen beleefd of ze hem privé kunnen spreken. Zij stellen zich voor als Vlaamse speurders uit Gent in het gezelschap van 3 Franse collega’s. Totaal verrast en ietwat nerveus vraagt X of er iets ergs is gebeurd misschien, maar hij wordt gerustgesteld. Het gaat om een routine verhoor in verband met een zaak in Frankrijk die ze later zullen uitleggen. Meer komt X niet te weten en gewillig beantwoordt hij de vragen van een der agenten, wiens Vlaamse collega onmiddellijk alle antwoorden vertaalt naar het Frans voor de overige aanwezigen.
Het verhoor spitst zich toe op een telefoon die X vanuit Frankrijk rechtstreeks op zijn kantoor zou hebben gekregen, een paar maanden geleden.
X, overvallen en ongemakkelijk door zoveel plotse politionele aandacht zonder duidelijk doel, kan zich niets herinneren. Eigenlijk doet hij ook geen zaken met Fransen. Zijn secretaresse die meestal de telefoons op bureel opneemt wordt erbij gehaald, maar ook zij kan zich geen telefoon uit Frankrijk herinneren.

Geheugen
De agenten laten echter niet los en gaan dieper in op de zaak. Ze vertellen X dat telefoononderzoek in Frankrijk bewijst dat zijn bureelnummer in Lievegem op die datum rond 10.26 u. wel degelijk is gebeld door een Frans oproepnummer, “gebruikt door een verdachte in een moordonderzoek. Het gesprek heeft exact 99 seconden geduurd. Het handelde mogelijks over de verkoop van schilderijen.“
X schrikt bij het woordje “moord” en graaft paniekerig diep in zijn geheugen maar kan zich verdomd niets herinneren.
De speurders gaan verder en tonen hem een frans gsm-nummer en vertellen erbij dat het van een taxichauffeur afkomstig is.
Plots gaat er X vaag een lichtje op. Inderdaad, rond die datum is hij eens kort gebeld door een man, blijkbaar de taxichauffeur die hem toen naar Christie’s bracht, en die vroeg of hij nog geïnteresseerd was in het topschilderij van zijn vriend. Wist hij het nog?

Maar X die als jarenlange ervaringsdeskundige in de antiekwereld niet direct een koosjere link zag tussen een taxichauffeur en zogenaamde schilderijen van topniveau, handelde het telefoontje vriendelijk af als niet langer geïnteresseerd.
Bij de Franse vertaling van zijn verhaal door de agent naar zijn collega’s toe, zag X plots een zucht van opluchting op het gezicht van de 3 Franse speurders. Hadden ze blijkbaar plots een spoor in deze geheimzinnige zaak geroken? De agenten werden spraakzamer en een meer gedetailleerd gesprek komt op gang.

Verhoor
X wordt gevraagd of hij zich méér herinnert over de taxi en de chauffeur?
X: “Eigenlijk niet, het is ook al een tijdje geleden. Het merk van de wagen, type en/of kleur kan ik me niet meer herinneren. Pas bij de afrekening vroeg de chauffeur mij of ik geïnteresseerd was in schilderijen en zo ja of hij mijn telefoonnummer kon krijgen voor een vriend die een topschilderij te koop had en dat hij mij misschien wel eens zou bellen. Toen voelde ik eigenlijk al aan dat ik teveel gezegd had want het aankopen van schilderijen aan vreemden interesseert me niet. Mijn naam of adres heeft hij niet gevraagd, ik zou het ook niet gegeven hebben. Of ik een beschrijving kan geven van de taxichauffeur zelf ? Niet echt, ik ben niet zo goed in het onthouden van gezichten. Mijn echtgenote is hier beter in en zal u ongetwijfeld verder kunnen helpen. Het was wel een jongere man, een sportief type. Hij leek me niet echt een autochtone fransman maar eerder iemand die wat ‘zuidelijker’ was. Op de foto die u mij toont zie ik een man met een baard. Dat zou mogelijks de taxichauffeur kunnen zijn maar die had wel langer haar. Zo’n 5 weken later werd ik inderdaad op mijn bedrijf gebeld en of ik nog geïnteresseerd was in de aankoop van een topschilderij? Ik heb onmiddellijk geantwoord dat het me niet interesseerde en de beller beëindigde het gesprek.”

Weet mevrouw
misschien nog iets ?
Op dat moment komt mevrouw Y toevallig het kantoor binnen. Zij schrikt als haar de zaak kort wordt uitgelegd en dat hier 5 speurders op zoek zijn naar tips in verband met een moordzaak in Parijs.
De speurders tonen ook aan haar een foto van de taxichauffeur. Zij herkent hem onmiddellijk, maar toen had hij wel halflang donker haar, en was naar schatting 30 à 35 jaar oud.
Mevrouw Y wordt dan een fotoalbum getoond met een 36-tal schilderijen, met de vraag of zij die al eerder gezien heeft? Haar antwoord is over de ganse lijn negatief.
Nu nemen de Franse speurders het verhoor over en worden ietwat spraakzamer. Ze tonen een foto van een man die in Parijs is vermoord en of ze die kent? Nooit gezien. Ook haar echtgenoot antwoordt hetzelfde.
Het verhoor wordt beëindigd en het echtpaar vraagt opheldering over dit ganse gedoe dat met een moord te maken heeft waar zijzelf niets over weten en uiteraard ook niet bij betrokken waren.

Wakkere conciërge
Dan komt de feitelijke achtergrond van het verhaal uitgebreid aan het licht.
In hartje Parijs is een Zwitserse miljonair eigenaar van een groot appartement op de bovenverdieping van een appartementsgebouw. Als kunstverzamelaar hangen daar wel een paar mooie schilderijen. Het gebouw beschikt over een conciërge en omdat de Zwitser het appartement alleen nu en dan eens bewoont bij een weekendje Parijs, wordt de werkvrouw van het gebouw belast met het regelmatig onderhoud van het groot appartement boven. Zij heeft geen sleutel maar moet bij de conciërge wel telkens de sleutel voor een paar uur gaan vragen.
De werkvrouw is de vriendin van de taxichauffeur. Samen beramen ze een diefstal in het Zwitsers appartement en stiekem laten ze een dubbel van de sleutel bijmaken. Zij vermoeden dat sommige schilderijen een zeer hoge waarde hebben. Bij een lang geplande afwezigheid van de Zwitser profiteert het koppel ervan om op korte tijd enkele kunstwerken te laten verdwijnen. Als taxichauffeur Yousef (fictieve naam) op een late avond terug het appartement bezoekt, bemerkt de wakkere conciërge zijn aanwezigheid en vindt een en ander verdacht. Hij volgt Yousef in stilte en ziet hem het appartement van de bezoeker met een sleutel binnengaan. Enkele ogenblikken later gaat hijzelf het appartement met eigen sleutel binnen om de dief (Yousef) op heterdaad te betrappen. En dan gebeurt het onvermijdelijke. Er volgt een gevecht, Yousef vermoordt de conciërge met messsteken en vlucht. Hij was wel degelijk voorzien van wapens voor het geval dat hij betrapt zou worden.
Een en ander was uiteraard niet gepland, maar de politie verdenkt vrij snel Yousef als dader. Hoe anders kon hij aan een sleutel geraakt zijn ? De vriendin-schoonmaakster “weet van niets” en Yousef heeft een alibi bij vrienden. Na diverse ondervragingen en bij gebrek aan directe bewijzen mag de taxichauffeur beschikken, maar hij voelt uiteraard het water aan zijn lippen en probeert alvast de gestolen schilderijen, ondergebracht bij vrienden, te verkassen.

Antiekhandelaars
Yousef neemt niemand in vertrouwen en handelt zijn zaakje persoonlijk af. Hij belt een voor een vooral antiekhandelaars in Brussel en Luik op, met de vraag of zij geïnteresseerd zijn in zijn collectie. Omdat de namen der schilders blijkbaar niet veel waarde oproepen, gaat niemand op zijn aanbod in. Hij belt onder meer ook naar Lievegem waar mijnheer X op zijn beurt geen interesse toont. Toen mevrouw Y de foto’s van de speurders onder ogen kreeg besefte zij toen al dat er geen hoogvliegers tussen zaten.
De Franse speurders gaan in België zelf op onderzoek, in gezelschap van hun Vlaamse collega’s. Ze bezoeken systematisch alle antiekhandelaars die vanuit Parijs gebeld werden. Maar omdat niemand de beller zelf heeft gezien of ontmoet, geraakt het onderzoek geen meter verder.
Tot zij in Lievegem aankomen. Voor het eerst vinden zij met zekerheid een link tussen de taximan-moordenaar en twee mensen die hem hebben gezien, herkend, gesproken over schilderijen en wiens telefoonnummer matcht met het bureelnummer dat hij gebeld heeft. De beide Lievenaars worden hiermee de enige (hoofd)getuigen in een Parijse moordzaak die zij plots aan een doorbraak hielpen…

Levenslang
Het vervolg laat zich raden. Yousef wordt aangehouden en krijgt als straf – grotendeels op basis van de bewijzen uit Lievegem – 25 jaar voor doodslag.
Op uitdrukkelijk verzoek zijn onze Lievenaars nooit in Frankrijk moeten gaan getuigen.

Piet De Baets

Foto: Freepik
Travel photo created by bedneyimages - www.freepik.com