• Sint-Laureins
  • Kaprijke
  • Bentille
24/08/2015

De Bentilse KSA vierde afgelopen week feest. In het verre Niel bij As werden Franki Cornelis, zijn Tania Van de Keere en Jacqueline Vandevoorde in de bloemetjes gezet. Zij staan al respectievelijk 25 en 20 jaar lang achter de kookpotten van het KSA-kamp op het einde van de grote vakantie. Voor de gelegenheid was zelfs schepen van Jeugdzaken Claudine Bonamie richting Limburg afgereisd. Zij overhandigde de jubilarissen een kleine attentie.

Voor de kookploeg is het kamp 2015 niet zomaar een kamp. Niet alleen Franky Cornelis en zijn vrouw Tania Van de Keere staan 25 jaar achter de kampkookpotten. Jacqueline Vandevoorde heeft met haar 20 jaar ook al een behoorlijke brok kampervaring opgebouwd. ‘Omdat het toch een beetje feest is, hebben we de kinderen zaterdagavond, toen ze terugkwamen van het misviering, verrast op een heerlijk barbecue’ vertellen de feestvierders. ‘Op het menu stonden enkel boterhammen, maar daar hebben we verandering in gebracht.  Cornelis, zelf ooit hoofdleider, spendeert samen met zijn vrouw, al 25 jaar lang een groot deel van zijn vakantie aan het KSA-kamp. ‘Zoiets is altijd leuk om te doen’ lacht de man terwijl hij in de soeppot roert. ‘Zelfs de voorbereidingen hebben iets mythisch. Elk jaar schuimen we de websites af naar de goedkoopste producten. Je vertrekt niet zomaar op kamp. 250 kilogram aardappelen, 120 liter melk, 30 kilogram ajuin, tientallen potten chocopasta, speculooskoeken en confituur. Het moet allemaal mee.’ De Bentilse kookploeg is bijzonder goed op elkaar ingespeeld. ‘We weten exact wat we aan elkaar hebben’ zegt Cornelis. ‘Moet ook wel want als er frieten op het programma staan, dan moeten we niet minder dan vier volle emmers staafjes klaarmaken.’ Aanvankelijk stonden Franki en Tania er alleen voor. Na enkele jaren leerden ze Jacqueline Vandevoorde kennen. De vrouw stond vroeger achter de Sentse Chiro-kookpotten, maar toen die er het bijltje bij neerlegden, stapte de vrouw over. ‘Ik ben er nog steeds bij’ lacht de vouw terwijl ze aan de afwas begint. ‘Het houdt een mens jong van geest.’ De huidige kampplaats maakt bij Cornelis en Co heel wat herinneringen los. ’25 jaar geleden waren we hier ook op kamp’ herinnert Franky zich. ‘Toen voor het eerst als kookouder. In mijn blauwe boekje heb ik alles netjes bijgehouden. Leuk om eens in te bladeren. De herinneringen komen dan boven. Ik weet nog dat we in 1999 heel de kampplaats moesten ontruimen, na een hevig onweer. Het kamphuis liep vol water. Gelukkig hebben we daar nu geen last van. We komen vaak naar Limburg. Door de kampen mee te maken heb ik een grote liefde voor de provincie gekregen. We hopen er nog heel veel jaren te kunnen bij zijn. (LK)