• Belgerhoeke
27/02/2022

De 50ste jaargang van Taptoe is begin dit jaar ingegaan. In de loop der jaren heeft ondergetekende een massa leuke anekdoten en speciale gebeurtenissen beleefd en beschreven, waarmee nog vele bladzijden van Taptoe zouden kunnen gevuld worden. Nu en dan haal ik er eentje op dat de moeite van het vertellen waard is. Zoals het volgende bijvoorbeeld. (PDB)

Het was begin 1973. Taptoe was nog maar een paar nummers oud, toen ik een tip kreeg vanuit Balgerhoeke voor een merkwaardig verhaal. De toenmalige pastoor aldaar, E.H. De Bosscher, bleek er vooruitstrevende ideeën op na te houden voor zijn ‘Antonius’parochie (een deel van Eeklo).
Hij had 28 meter hoog in zijn klokkentoren, achter elk van de 4 galmgaten, sterke geluidsboxen geïnstalleerd, verbonden met een microfoontje dat rond de hals werd gehangen. In de sacristie kon ook een verplaatsbare micro (voor op het altaar bvb) of bandopnemer worden aangesloten. Via deze constructie sprak de pastoor op geregelde tijdstippen zijn parochianen toe, vanuit de hoogte, kilometers ver te horen naargelang de wind meezat. Twee à driemaal per week liet hij vooraf een monotone klok kleppen als sein dat daarna een bericht zou volgen. De namen van pas geboren baby’s en hun gelukkige ouders en pas overledenen met datum en uur van de begrafenis, als een soort uitnodiging, werden via deze weg wereldkundig gemaakt (de privacy-wet bestond nog niet…). En het moet gezegd: tot grote voldoening van alle betrokkenen en verafgelegen toehoorders.
Zelden hebben gelovigen en ongelovigen samen zo eendrachtig van hun toren-service genoten. Op enkele langslapers na en een paar duivenmelkers die het traag vallen van hun duiven op deze stoorzender staken. Niet àlle informatie werd echter via de toren naar de vier windstreken verspreid. Huwelijksplechtigheden bijvoorbeeld niét, kwestie wellicht om het plaatselijk parochieblad niet al te veel concurrentie aan te doen. Maar wel iedere zondag, een kwartiertje vóór de hoogmis van 10 uur, speelde orgelist Walter Dhuyvetters een paar orgelstukjes, ‘rechtstreeks’ van het orgel naar de toren. Uitzonderlijk ook eens een bruidsmars voor een pas gehuwd koppel dat op dat ogenblik de kerk uitschreed. En bij heel speciale gelegenheden, zoals met Kerstmis, werden soms kerstliedjes (van o.a. Heintje)uitgezonden. Suza Nina vanop de toren klonk dan als échte vrede op aarde. Eénmaal heeft pastoor De Bosscher zich fel misrekend toen hij bij het begin van zijn kerkelijk experiment eens een volledige vroegmis live uitzond. Voor de hoogmis, anderhalf uur later, dook bijna geen kat op. De gelovigen van Balgerhoeke hadden hun zondagsplicht in bed volbracht!
“Een modernere pastoor, toen al niet meer van de jongsten, met dergelijke zin voor public relations, heeft Balgerhoeke later nooit meer gekend”, vertelt ons nu Rita De Coninck uit Balgerhoeke, ex-schepen in Eeklo. Zij herinnert zich dit torenexperiment nog goed uit haar jeugd.

Biechtstoel
Maar de pastoor heeft in al zijn ijver ook eens een erg valse noot op zijn vooruitziende ‘zang’ gehad. Dat was toen hij na zijn ‘gesproken parochieblad’ eens vergat de micro rond zijn hals af te zetten en de biechtstoel instapte voor een zondige parochiaan. Het hele dorp, tot in Adegem en St.Laureins toe, ongeveer 8 km ver, heeft toen in real time de biecht meegemaakt, volledig met hoeveel onzevaders en weesgegroetjes als penitentie (boete voor vergeving van de zonden, redactie) werden opgelegd. Net de naam van de biechteling werd niet meegegeven.

Piet De Baets