• Merendree
07/01/2013

Op 15 december overleed onverwachts meester Julien Scherpereel, onderwijzer op rust en actief lid van de plaatselijke Heemkundige Kring. Julien werd 68 jaar en laat een weduwe, een zoon en een dochter en 5 kleinkinderen na. Hij woonde op de hoek van Hammeken, net achter zijn geliefde school.

Voor duizenden schoolkinderen was hij ooit “Meester Scherpereel”, de laatste jaren was hij echter “Meester Julien”. Meer dan dertig jaar stond Julien Scherpereel voor de klas van zijn geliefde dorpsschool. Drie generaties heeft hij door de schoolpoorten zien gaan. “Toen ik begon les te geven zaten de kinderen van mijn klasgenoten bij mij. En de laatste jaren heb ik aan hun kinderen ook nog les gegeven”, vertelde Julien ons ooit in een interview voor de Dorpskrant (2005).

 

BAKKERSHART

Julien Scherpereel werd geboren in Merendree in 1944. Zijn vader was bakker en de kleine Julien ging al heel vroeg mee op broodronde. “Toen was er nog een echte dorpse mentaliteit. Iedereen kon bij iedereen binnen via de achterdeur zonder bellen of kloppen. Een brood kostte toen 5,75 fr. Ik was vijf jaar oud en kon toen al in decimalen rekenen”, vertelt Julien. Net als alle Merendreese kinderen ging hij naar de school in zijn straat. De eerste graad zaten

de jongens in een gebouw waar ooit de serres van Verhaeghe stonden. 

Eigenlijk was het voor Julien Scherpereel en zijn ouders al heel vroeg duidelijk dat hij de bakkerij van vader zou overnemen. Verder studeren was niet aan de orde. Tot de onderwijzer tegen  moeder Scherpereel vertelde dat Julien wel heel goed studeerde en dat het jammer zou zijn mocht hij er niets mee doen. Drie jaar lang zat hij vervolgens in het middelbaar in Aalter en daarna in de Normaalschool van Oostakker.

Julien studeerde af als onderwijzer toen hij twintig was en kon onmiddellijk aan de slag in Heist aan Zee. Maar net als elke jonge Belgische man werd ook hij opgeroepen voor

zijn legerdienst. ““Ik zat in een Waalse compagnie, deed op het commando in het begin de correspondentie van de Navo in het Engels en ik had een Duitse secretaresse. Mijn talen heb ik daar dus goed geoefend.” vertelde hij ons.

 

TERUG NAAR MERENDREE

Na de legerdienst in ‘66 ging Julien terug naar Heist aan Zee maar in ‘71 ging meester Verwee in Merendree in pensioen.

“Ik ben toen bij de inspecteur gaan vragen of ik in Merendree aan de slag mocht, mijn vader was pas gestorven en ik wou wat dichter bij mijn familie zijn. Hij stemde toe, en sinds dan tot mijn pensioen heb ik in Merendree les gegeven ”, vertelde Julien.

De jongens- en meisjesschool fusioneerden in ‘76 en meester Scherpereel verhuisde mee naar de meisjesschool. “Ik heb in alle graden gestaan maar het langst in de derde graad. In deze school ben ik begonnen met de eerste Vlaamse computerklas eind jaren tachtig ”, vertelde Julien met enige trots.

 

NIEUWE PASSIE

Naast zijn carrière als onderwijzer had meester Julien twee  andere passies: de fotografie en heemkunde.  “In de jaren tachtig ben ik begonnen met video-opnames”, zegt Julien. Vanaf de jaren tachtig is er geen enkele communie die niet door hem op video werd gezet. Daarnaast verzamelde hij oude foto’s van alles wat met het verenigingsleven in Merendree te maken had. Dra bezat hij een schat van een archief met foto’s, video’s, dvd’s en dia’s van de voorbije tientallen jaren in Merendree. Niet te verwonderen dat hij vooral een actief lid was van de 

Heemkundige Kring, de Landelijke Gilde en de Parochieploeg, maar ook andere verenigingen wisten hem te vinden om foto’s te nemen of een gebeurtenis op film vast te leggen. 

Over zijn activiteiten binnen de Heemkundige Kring “Het Land van Nevele” getuigt  Jan Luyssaert, erevoorzitter, postuum met hiernavolgend eerbetoon.

 

DE HEEMKUNDIGE JULIEN SCHERPEREEL

Meester Scherpereel was fier op zijn geboortedorp Merendree en hij liet dit graag zien aan iedereen. Zo pakte hij jaren geleden elk jaar uit met een diareportage ‘Een goeie dag uit Merendree’. Hij maakte vele foto’s en filmpjes en toonde graag aan iedereen hoe mooi zijn dorp was. Zo verzorgde hij in 1989 de film ‘Wel en wee van Merendree’, over het ontstaan van het dorp, de evolutie van de gebouwen en de monumenten, het verenigingsleven, de grote en kleine bekende figuren en zoveel meer.

Voor de heemkundige kring was Julien de ‘Encyclopedie van Merendree’. In 2004 stelde hij een fotoboek samen onder de titel: ‘100 jaar Merendree in meer dan 100 foto’s’ Met André Bollaert werkte hij aan de tentoonstelling ‘Doorleefd Mysterie’ van de Nevelse religieuze erfgoedvereniging Sacralia en aan een boek met dezelfde titel. 

In ‘Samenklank’, het parochieblad voor de zes kerken van Nevele, verzorgde hij jarenlang een rubriek over oude en verdwenen religieuze gebruiken en hun betekenis. Op de website www.nevele-parochies.be beschreef hij in het kort de geschiedenis van de zes Nevelse parochiekerken 

Julien verzamelde tenslotte het materiaal voor de twee fotoboeken ‘Groot-Nevele in oude foto’s’, uitgegeven door de uitgeverij Taptoe (Eeklo) in 2000 en 2001. Hij is ook de auteur en de fotograaf van het prachtige fotoboekje ‘Onze-Lieve-Vrouw en andere kapellen Groot-Nevele’. Voor zijn verdiensten als heemkundige werd hij op 19 mei 2002 als prins opgenomen in de orde  van de Nevelse huwier.

Piet De Baets