Meetjeslandse verzamelaars, DEEL 2 Het begon voor Eddy Maenhout 40 jaar geleden op de speelplaats van de lagere school, met een onschuldig spel. Intussen heeft hij 3.000 fiets- en taksplaten vastgespijkerd op zijn zolder hangen, in Balgerhoeke. De oudste exemplaren dateren uit de 19de eeuw. En het einde is nog niet in zicht. “Ik vermoed dat ik er tot mijn laatste dag zal mee bezig zijn”, vreest hij. Veldwachter “Op een bepaald moment won ik een fietsplaat in email, uit 1906. En ik wilde die niet langer inzetten in het spel. Ook al kreeg ik er ruzie over. Ik toonde ze thuis. Waarop mijn vader zei: ‘Wil ik u een plank maken, met koperen nagels, waar ge die fietsplaten kunt aanhangen?’ Het was het begin van een hobby, die Eddy 40 jaar later nog altijd in zijn ban houdt. En de wijde wereld van de ‘fiets- en taksplaten’ ging steeds wijder voor hem open. De wat oudere lezers zullen ze nog kennen, die kleine metalen plaatjes, met de naam van de provincie en een nummer op, die de veldwachter of politieman tegen contante betaling thuis kwam afleveren. Door die fietsplaat aan het voorwiel van je tweewieler kon je bewijzen dat je de verplichte fietsbelasting had betaald. Ze leverde de provincie jarenlang een leuke duit op en zou fietsdieven afschrikken, een soort fietsregistratie avant la lettre, zeg maar. Per provincie werden er tot 100.000 stuks per jaar van afgeleverd. Twee ontbrekende stukken Maenhout: “De eerste provincies begonnen er in 1893 mee, andere vanaf 1895. In het begin hadden ze ook niet dezelfde vorm. Pas vanaf 1901 waren ze overal gelijk in vorm en kleur. En echt goedkoop was dat allemaal niet. Eind 1800 kostte een fietsplaat 5 frank (0,12 €), zeer veel geld in die tijd, voor een werkman was dat 3 frank, maar die mocht dan niet fietsen op zondag of op feestdagen.” In de tweede helft van 1980 doekten de provincies de fietsplaat op. “Behalve enkele ontbrekende stukken - zo mis ik er nog twee voor Oost-Vlaanderen vanaf 1895 - heb ik ongeveer alle provincies volledig. Maar gaandeweg ben ik geïnteresseerd geraakt in alle Belgische taksplaten. Dit weekend was ik op bezoek bij een verzamelaar in Boom en die had een… bootplaat uit 1955”, vertelt Eddy. De trip leverde hem nog een zeldzame autotaksplaat uit Congo op. Paarden, steekkarren, verplaatsbare reclameborden, vleesvervoer, allemaal moesten ze in Antwerpen een taksplaat betalen. Som in de vorm van een medaille, zoals voor honden, of een armband, voor leurders. Tandems en bromfietsen hadden een eigen plaat.” Intens genieten Er zijn in ons land nog zo’n 300 verzamelaars van fiets- en taksplaten actief. “Maar bij wat kleinere verzamelaars zijn soms nog dingen te halen”, gaat Eddy verder. Beroepshalve is hij vertegenwoordiger in wisselstukken voor trucks en trailers. Veel kopen doet hij niet. “Ben je dan nog een echte verzamelaar? Ik ruil liever. Dat is veel leuker voor beide partijen”. Het resultaat is te bewonderen op zijn zolder in Balgerhoeke. Daar hangen er 3.000 vastgespijkerd. “Ja, ik kan daar echt van genieten. Zo op mijn zolder naar die fietsplaten zitten kijken”. Dat email exemplaar, waarmee alles begon 40 jaar geleden, is nog altijd een plaat waar hij heel fier op is. Intussen blijft hij zijn collectie gestaag verder uitbreiden. Soms komen mensen fietsplaten die ze nog ergens in een schuurtje of aan een zeer oude fiets hebben gevonden gewoon aan de deur afgeven. En hij heeft een Facebookpagina waar fans het nieuws over zijn collectie kunnen volgen. En mevrouw? “Die gunt me dat wel: dat ik er af en toe op uit trek en iets nieuws vind en dat ik iets heb om mij mee bezig te houden. En ja, dat ik af en toe op mijnen zolder zit”. Wie nog oude fietsplaten heeft, is welkom bij Eddy Maenhout, Balgerhoeke 112 bus J 9900 Eeklo. Gsm: 0473/91.22.24 of eddy.maenhout@gmail.com  Piet De Baets